Friday, March 19, 2010

இயற்கை

பனித்துளி கனக்கிறது...
விடியும்வரை வியர்த்துக்கொட்டியபடி
புல்வெளி!

சில்லரை

சிக்னல் விலகுமுன்பே
கைக்குழந்தையுடன்
என்னை நெருங்கிய
பிச்சைக்காரியின்
தவிப்பைவிடப் பெரியது
பையில் சில்லரையில்லாத
என் தவிப்பு!

Friday, January 15, 2010

வயக்காடு வாழ்த்துகிறது!

மாடு கட்டிப் போரடித்தால்
மாளாது செந்நெல்லென்று
யானை கட்டிப் போரடித்த கூட்டம்
இன்று
வீடு கட்டிப் போரடிக்கிறது
என் மேல்!

வயலும்
வயல் சார்ந்ததும் மருதம்...
தொழிலும்
தொழில் சார்ந்தோரும்
பிழைக்க
என் வயிற்றில்
'பாலை" வார்ப்பது
என்ன நியாயம்?

வறண்ட கோடுகளால்
இயற்கையன்னை வதைப்பது போதும்:
இல்லாத கோடுகளால்
தண்ணீர் இல்லாமல் செய்வது
என்ன கொடுமை?
அணைக்கட்டுகள்
என்னை அரவணைக்காததை
என்னவென்பது?
மொழிகளால்
பிரிந்த உங்களிடம்
எந்த மொழியில் வேண்டுவது?
என்னிடம்
ஆழப்பாய்ந்து நீரள்ளிப் பருகும்
வேரில்லை:
நீர்த்தாகம் தீர
உங்களை விட்டால்
கதி வேறில்லை!

பசுமை தந்தேன்
இன்று
சுமையாகிப் போனேன்!
என்னை
வருடிச் சென்ற தென்றல்
நெருடலாய் கேட்கிறது
ஏன் கம்பிகளாய்
மாறி வருகிறாயென்று!

ஏரு பூட்டி சேறு பூசி
என்னை
கிச்சுக்கிச்சுக்காட்டி
விளையாடிய நீங்களா
இன்று
உயிருடன் பிரேதப்பரிசோதனை செய்வது?

பெற்றவள் கைவிட்டாள்...
பெற்றவனோ
விற்றுவிற்று வெற்றிடமாக்கி
மீண்டும் விற்றுவிட்டான்!

இன்னமும் இருக்கிறேன்...
ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாய்
சுடுகாடு இடுகாடுபோல்
தீண்டத்தகாத வயக்காடாக!

ஒரே ஆறுதல்:
பொங்கல் பண்டிகையை
இன்றுவரை
பெயர் மாற்றவில்லை...
செங்கல் பண்டிகையென்று!

Tuesday, December 8, 2009

அதிபர்களின் அரசாங்கம்

உரிமை கேட்ட கூட்டத்தை
கொன்று தின்றதுபோக
மிஞ்சியதை
காலுடைத்து, கையுடைத்து
முள்வேலிக் கொட்டிலுக்குள்
சாகடிக்கும் அரசாங்கம்!
உச்சுக்கொட்டும் ஐநா சபை
விசாரிக்க வக்கற்று
வக்காலத்து வாங்குது
"பேஷ்! பேஷ்!" என்று!

சீனா, பாகிஸ்தானோடு
போட்டி போட்டு
ராணுவ பலத்தையெல்லாம்
கூட்டிக் கொடுத்த
கூட்டுக் களவாணி இந்தியா
கோடிகோடியாய்
கொட்டிக் கொடுக்குது...
இன்னும் புடுங்கப்போவதாய்
பேசித் திரியுது!
கண்ணி வெடிகளைப்
புடுங்கப்போவதாய் பேசித் திரியுது!
காஷ்மீரில்
எல்லை தாண்டிய தீவிரவாதமென்றால்
காலடியில்
ஈழத்தமிழரை கொன்றொழிப்பது
பௌத்த காருண்யமா?!

தன்னாட்டு மக்களை
கொன்றொழித்த பாவத்தை
திருப்பதி உண்டியலில்
கொட்ட வந்தவனுக்கு
அதிரடிப் பாதுகாப்பு!
அப்பாவி மீனவருக்கோ
துப்பாக்கிச்சூடு தான்
தினசரிப் பரிசு!

வரி ஏய்ப்பு செய்பவர்கள்
வருமானம் பெருக்க
'வடக்கின் வசந்தம்" வீசுது!
தொழிலதிபர் துயர்நீக்க
நற்சான்றிதழ் கொடுப்பதற்கே
இன்பச்சுற்றுலா சென்றுவந்தது
எம்பிக்கள் குழு!

இனி
சன் நெட்வொர்க்கில்
சிங்களமும் சேரும்!
குடும்பத்துக்கொரு
அமைச்சர் பதவி கேட்டு
கொழும்பிலும் கொட்டமடிக்கும்!
'பட்சே" சகோதரர்களுக்கு
'கொலைமாமணி"
விருது கொடுத்து குதூகலிக்கும்!

எதையோ சாதித்ததற்காக
நாளொரு பட்டமும்
பொழுதொரு பாராட்டுவிழாவுமாய்
சுற்றித் திரிபவர்
உலகத் தமிழ் மாநாட்டில்
ஒருவேளை அறிவிக்கலாம்...
ரகசிய முகாம் பற்றி
ஏதோவொரு வாரப் பத்திரிக்கையில்
படித்துப் பதைபதைத்ததாய்!
செம்மறித் தமிழறிஞர் கூட்;டம்
மன்னிக்கவும்,
செம்மொழித் தமிழறிஞர் கூட்டம்
'உச்சு"க் கொட்டி உருகலாம்!

Monday, December 7, 2009

உறவுகள்

அவரைப் போலொரு அப்பா;
இவரைப் போலொரு அம்மா;
அவனைப் போலொரு மகன்;
ஏங்கச் செய்யும் உறவுகள்
எதிர்ப்படும் வேளைகளில்
பிறவிப்பிழை
இலைவிட்டுக் கிளைவிட்டு
விருட்சமாய் விரியும்;
உறவுகள்
தேடிக் களைத்த வேர்கள்
ஓரிடத்தே நிலைப்பெற,
எங்கிருந்தோ வந்தமர்ந்த
ஏக்கப் பறவைகள்
சற்றே இளைப்பாறி,
கலைந்து செல்லும்
கனிசூழ் விருட்சத்தின்
உறவு தேடி!

Sunday, November 15, 2009

கனவுகள் தொலைப்பவன்!

நான் தேடிக்கிடைக்காத நிம்மதி
என்னைத் தேடிவரும் வரம்
கனவு!
ஒவ்வோர் இரவிலும்
சில
கனவுகளைத் தொலைத்துவிட்டுத்தான்
விழிக்கிறேன்
கசங்கிய படுக்கையை
உதறிவிட்டு மடிக்கும் போதும்
அகப்படுவதில்லை!

அள்ளக்குறையாத
தங்கக்குவியலை
ஏறிமிதித்து
சரித்து விளையாடுகையில்
கடித்த கொசுவை
நசுக்கும் நொடியில்
கனவு தொலைத்த சோகத்தை
யாரிடம் சொல்வேன்?!

உறக்கத்தின் பயணத்தில்
சிலநேரம் வானவில்லாய்
சிலநேரம் கானலாய்
எல்லாமே கணநேரமே!
ஆம்
அதிகபட்ச ஆயுசே
20 நிமிடம் தானாம்...
குறும்படம் போல்!

மனதை அரித்த நினைவுகள்
எக்கச்சக்க அச்சுப்பிழையுடன்
மறுபிரசுரமாவதை வியந்திருக்கிறேன்!
புகைப்படத்தில் சிரிக்கும் அப்பா
எப்போதாவது பேசிச் செல்வார்...
சாவின் வலியை
அவர் சொன்னதில்லை
வரும் வழியை
நான் கேட்டதுமில்லை
பேசிக் கொள்வோம்
வழக்கம்போல்
இன்றைய செய்தியையும்!

ஆசை முளைத்த நாள்முதலாய்
உறவு களைந்த உறவும்
வயது மரத்த மனமும்
காலம் கடந்த காலத்திலும்
உறுத்தாமல்...
நிறுத்தாமல்...
இந்திரனுக்கு இணையாக!
யார் தடைபோட்டது
கனவுக்கன்னியென்று?!

ஒற்றைக்கொம்பு சிறுத்தை
தொற்றிப் படரும் தென்னை
வற்றிய கிணற்றில்
தலைகுப்புற விழுந்தும்
அடிபடாத நான்!
இப்படி
எத்தனையோ ஆச்சர்யங்களை
அடுக்கலாம்...
என் கனவு அருங்காட்சியகத்தில்!

மன்னிக்கவும்
இதைப் பார்வையிட
என்னைத் தவிர
யாருக்கும் அனுமதியில்லை...
உங்களுக்காக
பயணக்கட்டுரை எழுதுவேன்
படித்துச் செல்லுங்கள்
யாரேனும் பிரசுரித்தால்!

Thursday, August 20, 2009

பிரிக்கப்படாத புத்தகங்கள்

வாடகை வீடு மாறியதும்
புத்தகங்களை
அலமாரியில் அடுக்குவதில்
அதிக ஆர்வம்...
பெரும்பாலும்
மூளைக்கொத்துக்கிடையே
இடம்பிடிக்காத
பிடிக்காத புத்தகங்களே!

அடுக்குகளில் சில
பரிசாக வந்தவை:
பல
கட்டாயம் படித்தாகவேண்டி
வாங்கியவை:
விரும்பி வாங்கிய
ஒன்றிரண்டு மட்டுமே
என் கைரேகைகளை
அவ்வப்போது பதியமிட்டபடி!

ஒருசில புத்தகங்களை
நான் தொட்டதேயில்லை
குழந்தைகளையாவது
தொட விட்டிருக்கலாம்...
என் வீட்டுக் கறையானுக்கும் கூட
இதே வருத்தம்தான்!

கல்லூரிவரை கால்பதித்தும்
அடையாளமாக
அடுக்கில் ஏதுமில்லை!
ஆம்:
புத்தகங்கள் மீதான
சிறிதான ஆர்வமும்
அற்றுப்போக விருப்பமில்லை!

அறிவுசார் புத்தகங்கள்
வாங்கும் பழக்கம்
அதிகரித்துள்ளதாக
கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்
படிக்கும் பழக்கமும்
பெருகியுள்ளதாக
எதிலும் படித்த நினைவில்லை!

என்றாவது ஒருநாள்
படிக்கும் ஆர்வம் வரும்...
என் பேரனுக்காவது!
அன்றுவரை
கல்வெட்டுக்காக
கால்கடுக்க நிற்கும்
தலைவர்கள் சிலைபோல்
புத்தகங்களை
அடுக்கிக்கொண்டே!

Tuesday, August 18, 2009

உன் நினைவுகள்!

மழை ஓய்ந்த பின்னும்
மரத்தடியில் சொட்டும் இலைநீராய்
அவ்வப்போது உன் நினைவுகள்!
இரவின் அமைதி கிழித்து
கடித்துக் குதறும்
நாய்களின் இரைச்சல்
மனதினுள் ரணமாக...
தூரத்து விளக்கு வெளிச்சத்தை
துரத்தும் ஈசல்கள்;
சில
இறகுகள் முறிந்து
உயிர் வடிந்தபடி
முடமான நம் உறவாய்!
திருப்பத்தில்
நீரை வாரியிறைத்த வாகனம்
நனைந்த சட்டையை
மீண்டும் நனைத்தது...
இனியொன்றும் ஆகப்போவதில்லை
இருந்தும்
நம்பிக்கை மட்டும் துளிர்த்தபடி...
ஒவ்வொரு
மழை இரவின் விடியலிலும்!

Saturday, August 15, 2009

இது எங்க சுதந்திர தினம்!

இது
முதலாளிகள் மாற்றத்தை
அடிமைகள் கொண்டாடும்
திருநாள்!

குண்டு துளைக்காத
கண்ணாடி கூண்டுக்குள்
வீராவேசமாக பிரதமர்!
வேடிக்கை பார்க்கும்
வெளிநாட்டுத் தலைவர்கள்!
பதட்டத்துடன்
பட்டொளிவீசிப் பறக்கும்
தேசியக்கொடி!

உணர்வு கொப்பளிக்க
கொடியட்டையை
சட்டையில் குத்துமுன்பே
காவி மேல் வருமா?
பச்சை மேல் வருமா?
என்ற குழப்பம்
மனதை "சுருக்"கென்று குத்தும்!
ஆண்டுக்கு இருமுறை மட்டுமே
தொங்கவிடும்
அடையாள அட்டையல்லவா?!

இலவசமாக
வம்பளந்த குறுஞ்செய்தி…
இன்று மட்டும்
தேச பக்தர்கள்
அம்பானி, டாட்டா,
ஏழ்மையை விரட்ட
இருபத்தைந்து பைசா
பிடுங்கப்படும்!

பள்ளிகளில்
சாலையோரங்களில்
கொடியேற்றுமிடமெல்லாம்
இனிப்பு மிட்டாய்க்காக
கத்திருக்கும் குழந்தைகள்!
காந்தி நோட்டுக்களால்
கோட்டை பிடித்தவர்கள்
கொடியேற்றி
காந்தியின் பெருமை பேசி
கையாட்டி விட்டு
காரிலேறிச் சென்றபடி...
அடுத்த ஊரில் பெருமை பேச!

விடுமுறையை முன்னிட்டு
தாமதமாக எழுமுன்னே
தேசபக்திப் பாடல்களை
முடித்துவிட்டு
நமீதாவுடன் ஒருநாளைச்
செலவிடத் தொடங்கும்
உலகத் தொலைக்காட்சிகள்!
குடும்பமே
தொலைக்காட்சி முன்னே
தவமிருக்க...
தலைவி மட்டும்
சுதந்திரமின்றி
அடுக்களைக்கும் இங்குமாய்
அலைபாய்ந்தபடி!

Thursday, May 28, 2009

இதற்குத்தானே ஆசைப்பட்டீர்கள் அப்துல்கலாம்!

டென்மார்க் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய நாடுகள் எவ்வளவோ முயற்சித்தும் இலங்கை பிரச்சனையில் யாராலும் மூக்கை நுழைக்க முடியவில்லை! ஈழத்தமிழர்களை நாங்கள் பார்த்துக் கொள்(ல்)வோம்... அவர்கள் செத்தாலும் பிழைத்தாலும் யாரும் கவலைப்படத் தேவையில்லை என்று சொல்லாமல் சொல்லிவிட்டது இந்திய வல்லரசு!

ஈராக்கினுள் நுழைந்த அமெரிக்காவின் ஆதிக்க வெறிக்கு சற்றும் குறையாமலும், உலக நாடுகளை தனது கைக்குள் போடும் விவேகத்திலும் சற்றும் அசராமலும் தான் நினைத்ததை சாதித்து முடித்துள்ளது இந்தியா! இந்த வல்லரசுத் தன்மையைத்தானே கடவுளுக்கு நிகராக இந்திய மீடியாவினால் தூக்கி நிறுத்தப்பட்ட அப்துல்கலாமும் எதிர்பார்த்தார்! இப்போது கண்டிப்பாக பூரித்துப் போயிருப்பார்!

இந்த நேரத்தில் அப்துல்கலாமை தேவையில்லாமல் சுட்டிக்காட்டவில்லை. இலங்கைப் பிரச்சனையை, தனது எழுத்து சரியான விதத்தில் வெளிக்கொணரவில்லை என்று வருத்தத்துடன் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுத்தார் எழுத்தாளர் அருந்ததிராய். தனது கட்சியின் தமிழர் விரோதப்போக்கு பிடிக்காமல் பதவியை உதறிவிட்டு இன்றுவரை ஈழத்தமிழனுக்காக தனியொருவனாகக் குரல் கொடுக்கிறார் தமிழருவி மணியன். எந்தவகையிலாவது ஈழத்தமிழனுக்கு விடிவு வராதா என்று திரையுலகிலிருந்து, யாரையும் எதிர்பார்க்காமல் சீமான் என்ற தனிமனிதன் போராடுகிறான். இவர்களுக்கு இருக்கும் அக்கறையில் சிறிதளவாவது, இலங்கைக்கு வெகு அருகில், ராமேஸ்வரத்தில் பிறந்து வளர்ந்த அப்துல்கலாமுக்கு இருக்க வேண்டுமென நான் எதிர்பார்ப்பதில் என்ன தவறு? ஒரு வார்த்தை போதாதா ஒட்டுமொத்த இந்தியர்களையும் சரியான பாதையில் சிந்திக்க வைக்க? பஞ்சாபிகளுக்காக பிரதமர் குரல் கொடுக்கும்போது தமிழர்களுக்கு எதிரான மனிதநேயப் படுகொலையை கண்டிக்கும் பொறுப்பு அப்துல்கலாமுக்கு இல்லையா?

அட, தமிழர்கள் என்று கூட வேண்டாம். நமது அருகிலுள்ள நாட்டில் நடைபெறும் படுகொலைகளுக்கு இந்தியா ஆதரவாக இருப்பது சராசரி இந்தியர்களுக்கு தெரியாமல் இருக்கலாம், முப்படைகளையும் நிர்வகித்த ஒரு முன்னாள் ஜனாதிபதிக்குமா தெரியாமல் போகும்? ஒரு மனிதநேயத்துடனாவது இதை எதிர்த்து குரல் எழுப்ப வேண்டாமா? இவர் எதிர்பார்க்கும் வல்லரசு இதுவென்றால் அப்படி ஒரு வல்லரசுக் கனவு அமெரிக்காவோடு ஒழிந்து போகட்டும்!